1.      مقدمه

هر دستگاهي كه قادر باشد يون هاي گازي شكل را بر اساس نسبت جرم به بارشان از هم جدا كند، طيف سنج جرمي ناميده مي شود. اين تكنيك براي مطالعه ي يون هاي آزاد حاصلند تخليه الكتريكي، شعله ها و حتي يون هاي موجود در لايه هاي بالاي جو به كار برده مي شود، علاوه بر اين مي توان از آن به طور وسيعي براي بررسي مولكول هاي خنثي استفاده نمود. طيف سنج جرمي يك روش تجزيه اي قدرت طولاني است كه آغاز كار آن به اوايل قرن 20 بر مي گردد. اين روش هيچ ارتباط واقعي با طيف بيني نوري ندارد، ولي نام هاي طيف سنج جرمي و طيف نگار جرمي از روي شباهت انتخاب شدند، زيرا دستگاه هاي اوليه يك ثبت عكاسي توليد مي كردند كه مشابه طيف خطي نوري بود. براي تجزيه نمونه هاي بسيار كم  يا مخلوط هاي پيچيده كه مي توانند توسط كروماتوگرافي مايع يا گازي جدا شوند، در بيشتر مواقع طيف سنجي جرمي تنها روشي است كه اطلاعات تغيير جهت حلّ شكل هاي تعيين ساختا را فراهم مي كند. يك طيف سنج جرمي 4 عمل اساسي را انجام مي دهد:

1.      تبخير مولكول ها

2.      تبديل كسر قابل توجهي از مولكول هاي فاز گازي تشكيل شده در مرحله 1 به جرياني از يون ها

3.      جدا سازي يون هاي تشكيل شده در مرحله 2 بر اساس نسبت جرم به بار آنها

4.   شمارش تعداد يون هاي داراي نسبت جرم به بار مشخص و معين يا اندازه گيري جريان توليد شده هنگامي كه يون هاي تشكيل شده از نمونه به يك ترانسريوسر مناسب برخورد مي كنند

محصول دستگاه طيف سنج جرمي، طيف جرمي خواهد بود كه عبارت است از تعداد نسبي بر يون رسيده به آشكار ساز (شرّت نسبي) بر حسب تابعي از نسبت جرم به بار.